Kurgu Sanrı

Zaman ve Devinim #1

Başlangıcını hatırlayamayacağı zamanlardan şu ana kadar geçen süreden sonra yerinden ilk defa hareket etmeye karar verdiğinde varlığında köklü bir değişime gittiğini hemen anladı. Bu, kendisini heyecanlandırdığı kadar ürkütüyordu da.

Hatırladığının daha öncesi hakkında hiçbir fikri yoktu. Ne zaman oraya yerleştirilmişti? Ne zaman etrafındaki eşyalar yerlerine konulmuştu? Yıllarca karşsısında duracağı ve hiç konuşmasalar da tüm ruhuyla tanıdığını düşündüğü oymalı işlemeli vitrinin hikayesi neydi?  Akşamüstleri güneşi içeri alan her zaman hüzünlü ama vakur duruşunu kaybetmeyen pencere bunlara şahit olmuş muydu? Yerdeki halı, duvarlardaki onca tablo, sehpalar ve üzerlerinde kimsenin dönüp bakmadığı ıvırzıvırlar ne zamandır oradaydılar ?

Birbirleriyle konuşmaları yasak müebbet mahkumların komşu hücrelerde birbirlerinin varlığından haberdar olup yalnızca banyo, hava alma saati ve sağlık muayenesi giriş çıkış saatlerinde yüzyüze gelmeleri gibi bir ilişkiyidi bu.

Dışardan hareket etmedikleri düşünülebilirdi ancak çok yoğun bir canlılığın varlıklarında sürdüğünden hiç şüphesi yoktu. Tüm devinim yerli yerinde ve  tam da olması gerektiği hızındaydı. Bunu iç dünyasısnda bütünüyle ifade edemese de kendi dışındaki akışı ileri sarılan bir film gibi algılardı. Akşamüstleri bir parçası içeri düşen güneş ışıkları en acelecileri olduğu halde ağır başlılığı eden hiç bırakmazdı. Bu anlamsız, hatta varlığı şüpheye düşürecek kadar ileri boyuttaki hızlı hareketin sebebini anlamaya çalışmaya yeltenir ancak bu çabanın zihnini çok yoracağını ve uzun zaman alacağını hemen anlar, sonsuz birim büyüklüğünde bir angaryayı bitirmek üzere yeni işe koyulmuş gibi dehşet verici bir korkuya kapılır vazgeçerdi.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir